فرمانِ أساسيسيله: «بشرڭ سعادتِ حياتيهسى، إقتصاد و سعيه غيرتده اولديغنى و اونڭله بشرڭ خواص، عوام طبقهسى بربريله باريشهبيلير.» دييه رسالۀِ نور بو أساسى ايضاحه بناءً قيصه بر ايكى نكته سويلهيهجگم:
برنجيسى:
بدويلكده بشر اوچ درت شيئه محتاج اولويوردى. او اوچ درت حاجاتنى تدارك ايتمهين اون عددده آنجق ايكيسى ايدى. شيمديكى غرب مدنيتِ ظالمۀِ حاضرهسى سوءِ إستعمالات و إسرافات و هوساتى تهييج و حوائجِ غيرِ ضروريهيى، ضرورى حاجاتلر حكمنه گتيروب گورهنهك و ترياكيلك جهتيله شيمديكى او مدنى إنسانڭ تام محتاج اولديغى درت حاجاتى يرينه، يگرمى شيئه بو زمانده محتاج اولويور. او يگرمى حاجاتى تام حلال بر طرزده تدارك ايدهجك، يگرميدن آنجق ايكيسى اولابيلير. اون سكزى محتاج حكمنده قالير. ديمك بو مدنيتِ حاضره إنسانى چوق فقير ايدييور. او إحتياج جهتنده بشرى ظلمه، باشقه حرام قزانمغه سَوق ايتمش. بيچاره عوام و خواص طبقهسنى دائما مبارزهيه تشويق ايتمش. قرآنڭ قانونِ أساسيسى اولان «وجوبِ زكات، حرمتِ ربا» واسطهسيله عوامڭ خواصّه قارشى إطاعتنى و خواصّڭ عوامه قارشى شفقتنى تأمين ايدن او قدسى قانونى بيراقوب بورژووالرى ظلمه، فقرالرى عصيانه سَوق ايتمگه مجبور ايتمش. إستراحتِ بشريهيى زير و زبر ايتدى!
ايكنجى نكته:
بو مدنيتِ حاضرهنڭ خارقهلرى، بشره برر نعمتِ ربّانيه اولماسندن، حقيقى بر شكر و منفعتِ بشرده إستعمالى إقتضا ايتديگى حالده، شيمدى گورويورز كه: أهمّيتلى بر قسم إنسانى تنبللگه و سفاهته و سعيى و چاليشمايى بيراقوب إستراحت ايچنده هوساتى ديڭلهمك مَيلنى ويرديگى ايچون سعيڭ شوقنى قيرييور. و قناعتسزلك و إقتصادسزلق يوليله سفاهته، إسرافه، ظلمه،