عزيز، محترم قارداشم!
أوّلا ذاتڭزڭ بر رساله قدر جامع و اوزون و مدقّقانه، حرارتلى مكتوبڭزى كمالِ مراقله اوقودم. پشين اولارق سزه بونى بيان ايدييورم كه: رسالۀِ نورڭ استادى و رسالۀِ نوره جلجلوتيه قصيدهسنده رموزلى إشاراتيله پك چوق علاقهدارلق گوسترن و بنم حقائقِ ايمانيهده خصوصى استادم إمامِ عليدر (رض). و (قُلْ لَٓا اَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًا اِلَّا الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبٰى) آيتنڭ نصّيله، آلِ بيتڭ محبّتى، رسالۀِ نورده و مسلگمزده بر أساسدر. و وهّابيلك طمارى، هيچ بر جهتده نورڭ حقيقى شاكردلرنده اولمامق لازم گلييور. فقط مادام بو زمانده زندقه و أهلِ ضلالت إختلافدن إستفاده ايدوب، أهلِ ايمانى شاشيرتوب و شعائرى بوزارق، قرآن و ايمان عليهنده قوّتلى جريانلرى وار. ألبته بو مدهش دشمنه قارشى جزئى تفرّعاته دائر مدارِ إختلاف مناقشهلرڭ قپوسنى آچمامق گركدر.
هم ئولمش إنسانلرى ذمّ ايتمك، هيچ لزومى يوق. اونلر دارِ آخرته، محلِّ جزايه گيتمشلر. لزومسز، ضررلى، اونلرڭ قصورلرينى بيان ايتمك، أمر اولنان محبّتِ آلِ بيتڭ مقتضاسى دگلدر و لازم ده دگلدر، دييه أهلِ سنّت والجماعت، صحابهلر زمانندهكى فتنهلردن بحث آچمايى منع ايتمشلر. چونكه واقعۀِ جملده عشرۀِ مبشّرهدن زبير (رض) و طلحه (رض) و عائشۀِ صدّيقه (رض) بولونماسيله أهلِ سنّت والجماعت او حربى إجتهاد نتيجهسى دييوب؛ حضرتِ على (رض) حقلى، اوتهكى طرف حقسز فقط إجتهاد نتيجهسى اولديغى جهتله عفو ايديلير. هم وهّابيلك طمارى، هم مفرط رافضيلرڭ مذهبلرى إسلاميته ضرر ويرمهسين دييه صفّين حربندهكى باغيلردن ده بحث آچمايى ضررلى گورويورلر.