مدير بك! دنياده، أسكى زماندن بَرى گورولمهمش بو درجه قانونسز و معناسز و مصلحتسز تجاوزلر بڭا گلديگى حالده نهدن آلديرمييورسڭز؟ بر مثالى:
جامعه، خالى زمانده، جماعت خيرينه صاحب اولمق ايچون، بعض بر ايكى آدمدن باشقه كيمسهيى يانمه قبول ايتمديگم حالده، رسمًا «قطعيًا جامعه گيتميهجكسڭز!» دييوب؛ بو غربتده، خستهلق و إختيارلق و يوقسوللق ايچنده بو إهانت هانگى قانونلهدر؟ هانگى مصلحت وار؟ خبرم اولمادن، جامعڭ خالى بر يرنده ايكى اوچ تخته، بر كيلمله بنى اوشوتمهمك فكريله بر ذاتڭ ياپديغى ايكى كيشيلك بر ستّاره يوزندن، أهمّيتلى بر مسئله شكلنده، هم بڭا، هم عموم خلقه معناسز تلاش ويرمك هانگى قانونلهدر؟ هانگى مصلحت وار؟ صورويورم.
بڭا بو إهانتلرى ياپانلرڭ هيچ بر بهانهلرى يوقدر. يالڭز توجّهِ عامّهيى بهانه ايدوب: «بو منفى آدمه نهدن حرمت ايدييورسڭز؟» بن ده ديرم:
بتون دوستلرم بيلييورلر كه؛ بن، شخصمه قارشى حرمتى و توجّهِ عامّهيى ايستهمييورم، ردّ ايدييورم. بنم حقّمده باشقهلرينڭ حسنِ ظنّنى قبول ايتمديگم حالده، هانگى قانون بنى مسئول ايدر كه؛ إختيارم و رضام خارجنده، باشقهسنڭ حسنِ ظنّيله بڭا إهانت ايديلييور. فرضِ محال اولارق، بو توجّهِ عامّه حقيقت ده اولسه؛ وطنه، ملّته فائدهسى وار، ضررى اولماز. هم أگر، بر پارچهسنى بن ده قبول ايتسهم؛ بو إختيارلق، خستهلق، يوقسوللق و صوغوق بر اوطه ايچريسنده، دهشتلى بر حپسِ منفردده، ضرورى خدمتلريمى گورمك ايچون بر ايكى إنسانڭ دوستلغنى قبول ايتمكلگمده هانگى فنالق وار؟ هانگى قانون بونى منع ايدر؟ بر ايكى