بنى بيوك بر مقامده بيلمكله، قوّتلى بر علاقه و خدمت گوسترر. هم مقابلنده، دنياده، أهلِ ولايت گبى نورانى نتيجهلرى ايستر. صوڭره بزه خدمتى ايله و علاقهسى ايله معنوى إحسان ايدر. بويلهلرڭ بو نوع إحسانلرينه قارشى، ايستديگى فيآته صاحب اولاماديغم ايچون محجوب اولويورم. اونلر ده أهمّيتسزلكلريمى بيلدكلرى وقت إنكسارِ خياله اوغرارلر، بلكه خدمتده فتوره دوشرلر. گرچه امورِ اُخرويهده حرص و قناعتسزلك بر جهتده مقبولدر، فقط مسلگمزده و خدمتمزده (بعض عارضهلر ايله) إنكسارِ خيال جهتيله، شكر يرينه، مأيوسيتله شكوا ايتمگه سبب اولور؛ بلكه ده خدمتدن واز گچر. اونڭ ايچون مسلگمزده قناعت، دائما شكرى و متانتى و ثباتى نتيجه ويرديگى ايچون؛ إخلاص دائرهسنده، خدمت نقطهسنده چوق حرص و قناعتسزلك گوسترديگمز حالده، نتيجهلرينه و ثمراتنه قارشى قناعتله مكلّفز.
مثلا: رسالۀِ نور خدمتيله إسپارطه و جوارنده بيڭلر أهلِ ايمانه فوق العاده قوّتِ ايمانيهيى تأمين ايتمك اولان بو نتيجه، بزم فوق العاده خدمتمزه كافيدر. اون قطب درجهسنده برى چيقسه، بيڭ آدمى درجۀِ ولايته سَوق ايتسه، ينه بو نتيجهيى آشاغىيه دوشورتمز. نورڭ حقيقى شاكردلرى، بو گبى نتيجهلره قناعت ايدييورلر. او بيوك قطبڭ مريدلرينڭ قناعتِ قلبيهلرينى تأمين ايدن استادلرينڭ فوق العاده مقامى و مسئلهلرده حكملرى يرينه، رسالۀِ نورڭ صارصيلماز حجّتلرى (او مريدلرينڭ قناعتلرندن چوق زياده) شاكردلرينه قناعت ويرديگى گبى؛ بو حالت و إعتقاد باشقهسنه ده سرايت ايدر، منفعت ويرر. او مريدلرڭ قناعتى ايسه، خصوصى و شخصى قالير.
حتّى علمِ منطقده «قضيۀِ مقبوله» تعبير ايتدكلرى؛ يعنى بيوك ذاتلرڭ دليلسز سوزلرينى قبول ايتمكدر. منطقجه يقين و قطعيتى إفاده ايتمييور؛ بلكه ظنِّ غالبله قناعت ويرر. علمِ منطقده برهانِ يقينى، حسنِ ظنّه و مقبول شخصلره باقمييور،