ايدرم.» ديديگم حالده و بنى محكوم ايتمگه پك چوق أسباب (مخبرلرڭ إفترالريله) واركن، بنم مستثنا بر صورتده متّفقًا برائتمه قرار ويرمه‌لرى؛

هم أسكى حربِ عمومينڭ نهايتنده إستانبولده إنگليزلرڭ باش قومانداننڭ ألنه بنم إنگليز عليهنه شدّتلى يازديغم خطواتِ ستّه و باش پاپاسنه تحقيركارانه سوزلرم ألنه گچديگى حالده، بنى محو ايتمك يوزده يوز إحتمالى واركن، حدّتنى گرى آلوب ايليشمه‌مسى؛

هم آنقره‌ده ديوانِ رياستنده پك چوق مبعوثلر واركن مصطفى كمال شدّتلى بر حدّت ايله ديوانِ رياستنه گيروب، بڭا قارشى باغيره‌رق: «سنى بورايه چاغيردق كه، بزه يوكسك فكر بيان ايده‌سڭ. سن گلدڭ، نمازه دائر شيلر يازوب ايچمزه إختلاف ويردڭ.» بن ده اونڭ حدّتنه قارشى ديدم: «نماز قيلميان خائندر، خائنڭ حكمى مردوددر.» دهشتلى بر پوط قيردم. حاضر مبعوث دوستلرم تلاش ايتدكلرى و هر حالده بنى أزه‌جكلرينى تخمين ايتدكلرى صيره‌ده، بڭا قارشى بر نوع ترضيه ويروب او مجلسده حدّتنى گرى آلماسى، عادتا دهشتلى بر قوّتى و حقيقتى حسّ ايدوب گرى چكيلمه‌سى، ايكنجى گون خصوصى رياست اوطه‌سنده: «هجماتِ ستّه»نڭ «برنجى دسيسه» ايچنده بولونان «مثلا: آياصوفيه جامعى أهلِ فضل و كمالدن إلى آخر...» جمله‌سندن باشلايان، تا «ايكنجى دسيسه»يه قدر، بر ساعت تمامًا اوڭا سويله‌دم. بتون حسّياتنى و پرنسبنى رنجيده ايتديگم حالده بڭا ايليشمه‌مسى، حتّى تلطيفمه چوق چاليشماسى، قطعيًا بو اوچ جبّار فوق العاده قوماندانلرڭ بو اوچ عجيب حالتلرى، عادتا أسكى سعيددن قورقمالرى، شبهه‌سز كه رسالۀِ نورڭ، ايلريده قهرمان شاكردلرڭ شخصِ معنويسنڭ خارقه بر قوّتى و رسالۀِ نورڭ پارلاق بر كرامتيدر.