قرآنيهدر. بو مملكتڭ وطنپرور سياسيلرى چابوق عقلنى باشنه آلوب رسالۀِ نورى طبع ايدهرك رسمى نشر ايتمهلرى لازمدر كه، بو ايكى بلايه قارشى سپر اولسون.
عجبا بو يگرمى سنه ظرفنده ايمانِ تحقيقىيى پك قوّتلى بر صورتده بو وطنده نشر ايدن رسالۀِ نور اولماسه ايدى، بو دهشتلى عصرده عجيب إنقلاب و إنفلاقلرده بو مبارك وطن، قرآننى، ايماننى دهشتلى صدمهلردن تام محافظه ايدهبيلير ميدى؟ هر نه ايسه... رسالۀِ نوره، داها وطنه، إدارهيه ضررى طوقونمق بهانهسيله تجاوز ايديلمز، داها كيمسهيى او بهانه ايله اينانديرامازلر. فقط جبههيى دگيشديروب، دين پردهسى آلتنده بعض صافدل خواجهلرى ويا بدعه طرفدارى ويا أنانيتلى صوفىمشربليلرى بعض قورنازلقلرله رسالۀِ نوره قارشى (ايكى سنه أوّل إستانبولده و دڭزلى جوارنده اولديغى گبى) إستعمال ايتمك و رسالۀِ نوره و شاكردلرينه آيرى بر جبههده تجاوز ايتمگه منافقلر چابالايورلر. إن شاء اللّٰه موفّق اولامازلر. رسالۀِ نور شاكردلرى، تام إحتياطله برابر، بر تعرّض اولديغى وقتده مناقشه ايتمهسينلر، آلديرمهسينلر. آلدانان أهلِ علم و ايمانسه، دوست اولسونلر. «بز سزه ايليشمييورز. سز ده بزه ايليشمهيڭز. بز أهلِ ايمانله قارداشز.» دييوب ياتيشديرسينلر.
ثانيًا:
مباركلرڭ پهلوانى هم عبد الرحمٰن، هم لطفى، هم بيوك حافظ على معنالرينى طاشييان بيوك روحلى كوچك على قارداشمز بر سؤال صورويور. حالبوكه او سؤالڭ جوابى رسالۀِ نورده يوز يرده وار. «رسالۀِ نورڭ أركانِ ايمانيه حقّنده بو درجه كثرتلى تحشيداتى نه ايچوندر؟ بر عامى مؤمنڭ ايمانى بيوك بر ولينڭ ايمانى گبيدر، دييه أسكى خواجهلر بزه درس ويرمشلر؟» دييور.
الجواب:
باشده آيت الكبرا مراتبِ ايمانيه بحثلرنده و آخره ياقين مجدّدِ ألفِ ثانى إمامِ ربّانى بيانى و حكمى كه: «بتون طريقتلرڭ منتهاسى و أڭ بيوك مقصدلرى، حقائقِ ايمانيهنڭ إنكشافيدر. و بر مسئلۀِ ايمانيهنڭ قطعيتله وضوحى،