كلامى، عجبا كيم يازهبيلير؟» دييه مراقى و سؤالى اوزرينه، قرآنڭ فيضنه مظهر اولان استاديمزى خبر ويرنجه، او ذات تماميله عرضِ تسليميت أيلدى.
ايشته إختيارم اولميهرق بو عجيب تصادف و تسليميتده، قدرِ إلٰهينڭ بو جلوهسى، دعوامزه صادق بر برهان و تصادف اويونجغى اولماديغمزه بيوك بر دليلدر.
﴿اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَىْءٍ قَدٖيرٌ﴾
خلوصى
* * *
(بو گلهجك ايكى فقره، ايكنجى صبرى اولان حافظ على أفندينڭدر)
بو دفعه إستنساخنه موفّق اولديغم يگرمى طوقوزنجى سوزى إستنساخم أثناسنده ايكنجى أساسڭ مدارلر ناميله، «بيڭر موملق ألكتريق لامبالرى» حذاسنه گلديگمده، شويله بر فكر قلبمه گلدى. قلمى بيراقهرق دوشوندم و دوشونديگمى عينًا يازييورم:
استادم، بقاىِ روح و حشر حقّنده، جنابِ حق طرفندن بزه او حقائقه گيدن يولى گوسترمش. گوستريلن حقيقتڭ يولنده هوساتِ نفسانيهيه خوش گلمهين شيلر واردى كه، بزه اوزون و قراڭلق.
ايشته شيمدى سراسر نور اولان سوزلر و او نور فابريقهسنڭ ألكتريق لامبالرى و قوّۀِ جاذبهلرى؛ او يولى پك پارلاق گوسترديگى گبى، پك ياقيندن جذب ايدوب همان ياقين و ياقيندن داها ياقين اولديغنى گوسترمكله برابر، خوف يرينه أمنيت، زقّوم يرينه عسل بخش ايدييورلر. و فوق الغايه حكمتلرينى بيانده عجزيمى إعترافله، لسانمڭ دونديگى قدر ديرم: يا ربّى بِحَقِّ إسمك العظيم و بِحَقِّ قرآن الحكيم و