(أهلِ بدعهنڭ شدّتلى هجومنه معروض قالان سليمان حقّندهدر)
سؤال: سليمان ناصل آدمدر؟ باشده بورانڭ مأمورى، چوق آدملر اونى تنقيد ايدييورلر. «لزومسز سوزلرى خواجهيه سويلهيور، ياڭليش ايدييور، عادتا منافقلق ايدييور» ديرلر. سڭا چوقدن بَرى خدمت ايدييور؛ ماهيتى نهدر بيلدير؟
الجواب: سليمان سكز سنه، بنم گبى عصبى، حدّتلى بر آدمى هيچ بر وقت گوجنديرمهدن، هيچ بر منفعتِ مادّى مقابلنده اولميهرق، كندى ايشنى بيراقوب، كمالِ صداقتله لِلّٰه ايچون خدمتى بو كويجه معلومدر. بويله بر آدمله بو كوى دگل، بلكه بو ولايت إفتخار ايتملى. بو طرز أخلاق بو زمانده بولونماسى، مدارِ عبرتدر. بن هم غريب، هم مسافرم. بنم إستراحتمى تأمين ايتمك كويڭ بورجى ايدى. بو كوى نامنه جنابِ حق اونى و مصطفى چاوشى و مهاجر حافظ أحمدى و عبد اللّٰه چاوشى بڭا إحسان ايتدى. بن ده جنابِ حقّه شكر ايدييورم. بونلر بڭا يوزر دوست قدر قيمتدار گورونديلر، وطنمى بڭا اونوتديرديلر. غربت و مسافرلك ألمنى بڭا چكديرمهديلر. بونلرڭ يوزندن بن، بو كويڭ حياتده و وفات ايدنلريله علاقهدار اولوب؛ اونلره هر زمان دعا ايدييورم. صداقتجه سليماندن گرى قالميان مصطفى چاوشله، مهاجر حافظ أحمد، شيمديلك هجومه معروض اولماديغندن اييلكلرندن بحث ايديلمدى. بر پارچه سليماندن بحث ايدهجگز. شويله كه:
سليمان، بنم هر خصوصى ايشمى و كتابتمى كمالِ شوق ايله منّت ايتميهرك، مقابلنده بر شى قبول ايتميهرك، كمالِ صداقتله ياپمش. حتّى او درجه خدمتى صافى و خالص، لِلّٰه ايچون ياپييوردى؛ بلكه يوز دفعهدن زياده آرزو ايتديگم دقيقهده، اُميد ايديلمديگى بر طرزده گلييور؛ فسبحان اللّٰه دييوردم «بنم آرزوىِ قلبمى، بو ايشيدييور مى؟» آڭلادم كه او إستخدام اولونويور، صداقتنڭ