محترم استادم، فقيرڭ بر نقطه چوق حيرتنى موجب اولويور. سزدن بر مسئلهنڭ ايضاحنى رجا ايدييورم. ايضاح ايدييورسڭز. او ايضاحده ده، محتاجِ ايضاح نقطهلر بولونويور. اويله لطيف و شموللى جملهلرله جواب ويرييورسڭز كه، او جملهلرى ده آڭلامق ايچون سؤال ايجاب ايدييور. بوندن شو نتيجه چيقييور كه؛ سوزلريڭزڭ هر سطرى، بر كتاب تشكيل ايدهجك قدر شموللى و معنيداردر. ايستهنيلديگى قدر ايضاح اولونهبيلهجكدر.
رأفت
* * *
(دوقتور إبراهيمڭ فقرهسيدر)
أفنديم!
نورانى و ضيادار جادّۀِ كبراىِ معنويهده سير و سياحت ايدن عموم آخرت قارداشلرمله هر هفته گوروشويور و آرامسز طلوع ايدن رسالۀِ نور أجزالرى گبى، فيض و معرفت گونشلرينڭ خبرلرينى ايشيتدكجه؛ روحم گللر گبى آچيلييور، حبور و إبتهاجه مستغرق اولويور. و إستعدادم نسبتنده بر ايكى مسئلهجك اوگرنمگه سعى ايدييور ايسهم ده، بو أنوارِ بحرِ محيطدن قارداشلريمڭ روحلرينه إنعكاس ايدن مسائلدن باحث عريضهلرى تحرير و تقديم ايتدكلرينى گوردكجه، عدمِ موفّقيتمدن متولّد أسف و كدرم حسبيله جهلمدن الأمان چكييورم. «اُمّيلك نه گوچ ايمش» دييه روحم آغلايور. معترفانه، «إبراهيم، مستحقسڭ» دييورم. نهايت ينه اميديمى ربّمدن كسميهرك دييورم: «بر مؤسّسهنڭ باش مديرى، معاونى، كاتبى، موزّعى، تحصيلدارى، خدمهسى اولور. فقير ده قسمًا موزّعلك، قسمًا خدمهلك صفتيله بولونسهم نه ضررى وار؟» دييوب متسلّى اولويورم.
إبراهيم
* * *