كَرٖيمُ الْعَطَايَا نَحْنُ مِنْ رَكْبِ ضَيْفِهٖ §

هُوَ الرَّزَّاقُ الْكَافٖى لَهُ الْحَمْدُ وَالثَّنَاءُ

جَمٖيلُ الْهَدَايَا نَحْنُ مِنْ نَسْجِ عِلْمِهٖ §

هُوَ الْخَالِقُ الْوَافٖى لَهُ الْجُودُ وَالْعَطَاءُ

سَمٖيعُ الشَّكَايَا وَالدُّعَاءِ لِخَلْقِهٖ §

هُوَ الرَّاحِمُ الشَّافٖى لَهُ الشُّكْرُ وَالثَّنَاءُ

غَفُورُ الْخَطَايَا وَالذُّنُوبِ لِعَبْدِهٖ §

هُوَ الْغَفَّارُ الرَّحٖيمُ لَهُ الْعَفْوُ وَالرِّضَاءُ

Ey nefsim! Kalbim gibi ağla ve bağır ve de ki:

“Fâniyim, fâni olanı istemem.

Âcizim, âciz olanı istemem.

Ruhumu Rahman’a teslim eyledim, gayr istemem.

İsterim fakat bir yâr-ı bâki isterim.

Zerreyim fakat bir şems-i sermed isterim.

Hiç-ender hiçim fakat bu mevcudatı umumen isterim.”

***