ON BEŞİNCİ LEM’A OLAN ON BEŞİNCİ RİSALE:

“Fihriste” namında, umum Risale-i Nur’un eczalarının mevzularını gösteren bir fihristesidir. İcmalen her risalenin mevzuuna ve kısmen gayelerine işaret eder. Dört kısımdan ibarettir.

Birinci Kısım, otuz iki adet Sözler’e aittir. Bu kısım, sair risaleler gibi bidayette muhtasar olmuştur. Sözler’e lâyık tafsilatlı bir fihriste olamadı. Daha değiştirmeye de münasebet tutmuyor. Yalnız bu kadar var ki Sözler’deki kıymet ve ehemmiyet kesret-i intişar ile ekserce anlaşıldığı için icmalen bize yazdırıldı. اَلْخَيْرُ فٖى مَا اخْتَارَهُ اللّٰهُ deyip o muhtasar fihristeyi öylece bıraktık. İnşâallah bir vakit kardeşlerimizden birisi o birinci kısma bir hâşiye olarak Sözler’e mufassal bir fihriste yazacaktır.

Bu fihristenin dört kısmı da gayet ehemmiyetlidir. Hattâ diyebilirim, en mühim bir risaledir. Onun ile Risale-i Nur eczalarının mahiyeti bilindiği gibi, Risale-i Nur’un yüz cüzü, Kur’an-ı Hakîm’in nasıl bir tefsiri olduğunu gösteriyor. Ve yüzer âyât-ı Kur’aniyenin yüzer hakaik-i kudsiyesini nazara vaz’ edip Risale-i Nur’un her bir cüzünü bir âyetle bağlayıp Kur’an’dan tereşşuh ettiklerini ve Kur’an’dan gelip Kur’an âyetlerini tefsir ettiğini gösterir. Bâhusus üçüncü kısmındaki Rumuzat-ı Semaniye’ye dair bahislerde daha güzel olmuş. Fakat bazen mühim bir risale kısa kesilmiş. Sonra anlıyoruz ki, hakkını noksan bırakmışız. Bazen de fihristenin ihtisarından çıkıp tafsilatlı olmuş. Bundan anladık ki, kasd ve ihtiyarımızla tanzim edemiyoruz. Zülf-ü perişan gibi, zahirî intizamsızlık altında şirin, manidar bir intizam bulunduğunu hissederek gelişigüzel bıraktık.

(Hâşiye: Lem’alar’ın mütebâki fihristesi, Otuz Üçüncü Mektub’un fihristesinden sonra yazılmıştır.)

OTUZ İKİNCİ MEKTUB:

Otuz iki şule olarak yazılmasını rahmet-i İlahiyeden bekleriz. Fakat daha yazılmamış.